حزنی علیک الطویل !


قریب به ۱۴۰۰ سال از قیام مختار می گذرد و امروز که به سرنوشت و کارهای او که برای ما به زمان ماضی بعید تبدیل شده می نگریم برای ما هزاران هزار افسوس و داغ حسرتی بر دل است که اگر برخی اشتباهات او و یارانش نبود امروز چه و چه شده بود و سرنوشت تاریخ عوض
این حس نه فقط درباره مختار بلکه درباره همه بازیگران تاریخ بخصوص آنها که صاحب اراده و اثری بوده اند برقرار است اما آنها که خود در زمان مضارع استمراری همان وقایع می زیسته اند چنین حسی که نداشتند هیچ، بلکه فکر می کردند کار درستی انجام می دهند.
به آن روزی می نگرم و در ذهن تصویرش می کنم که داغی که بر دل آیندگان از اعمال نادرست ما می نشیند چقدر حرارتش جگرسوز خواهد بود؟!
مختار دل اهل بیت را خنک کرد با انتقامی که از قتله کربلا گرفت و البته فرصتهایی در ضمن قیامش با ندانم کاری یارانش از بین رفت که اگر قدر دانسته می شد شاید وضع شیعه را الی الابد تغییر می داد.
این روزها فرصتهایی از دست می رود یکی پس از دیگری و حسرتهایی متولد می شود که سر بر ثریا خواهد سایید در سالهای آتی!
حزنی علیک الطویل!


 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *